Oude doos

Artikelen - Algemeen - seizoen 1977-1978 - PSV is spitser zonder spits
Volendam, woensdag 28 september 1977
Het was na de afgang van PSV tegen Leeds United, aan de vooravond van de nieuwe competitie, dat de discussies over het aantrekken van een spits in het spelershome hoog oplaaiden. In datzelfde spelershome stond de door de spelersgroep gewenste opvolger van Ralf Edström grijnzend aan de bar, pilsje in de hand: Joe Jordan, de man die diezelfde avond nog geschitterd had tegen PSV. Vanaf dat moment heeft PSV inderdaad de jacht op Jordan ingezet, maar vooralsnog is de vraagprijs van Leeds (rond de 1,8 miljoen gulden) veel te hoog gebleken. De roep om een spits bleef ook in de eerste weken aanhouden, maar naarmate het seizoen vorderde werd er nauwelijks nog met een woord gerept over een mogelijke aankoop. Zelfs het vertrek van Törbjorn Nilsson naar Zweden, enkele weken geleden, werd door de groep min of meer voor kennisgeving aangenomen. En na de schitterende exhibitie van PSV tegen Volendam lijkt Ralf Edström definitief vergeten in Eindhoven, PSV oriënteert zich nog altijd buitenslands, maar minder fanatiek dan enkele weken geleden. Een anoniem gebleven Spaanse spits is door Rijvers al afgetest, de contacten met Joe Jordan zijn op een laag pitje geraakt.


© Robert Collette

Willy van der Kuylen (links) en Gerrie Deykers, de twee hoofdrolspelers van PSV, vallen elkaar in de amren na Deykers' tweede treffer


© Robert Collette

Gerrie Deykers zet opnieuw aan voor een sprint, Huub Stevens en Billy Bond (rechts) kijken bewonderend toe

Het aanvankelijk als een noodoplossing ogende concept van Rijvers begint zo langzamerhand veel méér te worden dan surrogaat. In het nieuwe PSV draait in aanvallend opzicht veel, zo niet alles, om Willy van der Kuylen, de nieuwe aanvoerder, en Gerrie Deykers. PSV speelt in feite zonder spits, Van der Kuylen en Deykers wisselen elkaar frequent af in de punt van de aanval. Het tweetal heeft van Rijvers een min of meer vrije taak meegekregen en daar wordt dan ook voortreffelijk gebruik van gemaakt. En dat geldt dan vooral voor Gerrie Deykers, bijna 31 jaar alweer, maar nog altijd eigenaar van een ongelooflijk loopvermogen. De wisselwerking tussen het duo werkte tegen Volendam zó perfect dat Kees Guyt en Jaap Jonk, op papier de tegenstanders van Van der Kuylen en Deykers zich op dit moment vermoedelijk nóg afvragen wat zich zondagmiddag tussen half drie en kwart over vier allemaal heeft afgespeeld. Het was dan ook bepaald geen toeval dat Deykers (tweemaal) en Van der Kuylen (eenmaal) driekwart van de Eindhovense productie opeisten. Van der Kuylen scoorde in dit seizoen tot nu toe vijf- en Deykers viermaal, toch veelzeggend. Rondom dat tot hoofdrolspelers verheven duo bewegen de overige PSV’ers zich opnieuw als een swingende caroussel, precies als in de periode waarin Ralf Edström triomfen vierde. Maar terwijl het spel toen vooral op het Gouden Hoofd was afgestemd, zijn de patronen van PSV nu veel gevarieerder en dus verrassender. Lubse, Poortvliet, Willy en René van de Kerkhof, ze durven méér initiatieven te nemen dan indertijd mét Edström. Rijvers’ grootste probleem in het Edströmtijdperk was vooral de luchthartigheid waarmee de defensie van PSV zich opstelde, maar met de komst van Ernie Brandts speelt de laatste linie geconcentreerder, gedisciplineerder dan ooit. Adrie van Kraay, weer in Oranje-vorm, ken zich daar door in aanvallend opzicht ook duidelijker manifesteren, terwijl hij in verdedigend opzicht minder problemen kent dan in de afgelopen jaren. De zelfbewustheid straalt duidelijk zichtbaar van dit PSV af. Het is alleen de vraag hoelang Deykers, vóór het seizoen nog verre van zeker van een basisplaats, zich dit ongelooflijk veel kracht vergende loop werk kan veroorloven, hij zal zijn energiebron wat economischer moeten doseren wil hij niet opgebrand raken.


© Robert Collette

Gerrie Deykers gaat agressief in op doelman Piet Koning, Fred André maakt zich boos

Voorlopig zal Deykers één of twee weken verplicht rust moeten houden na de gele kaart die hij van scheidsrechter Jonker kreeg voor gehouden. Deykers kon zich niet beheersen na een tackel van Jaap Jonk die de PSV-motor onderuit haalde, waarna Deykers Jonk woedend van zich afduwde. Toen Jonk amper dertig seconden later Deykers wéér torpedeerde kon Jonker niets anders doen dan de overhitte middenvelder van Volendam het rood presenteren. Die rode kaart vormde de enige smet op het duel, waarin Volendam de suprematie van de tegenstander min of meer erkende. Volendam kon geen moment in het inmiddels alom gewaardeerde, speelse concept komen, eenvoudig omdat PSV dat niet toestond. Vooral in het eerste hall uur werd de ploeg van Jan Mak volledig weggespeeld, daarna her vonden alleen de ‘Bondjes’ en de explosieve spits Zonneveld enigszins zichzelf. Maar, met uitzondering van Jonk, weigerde Volendam terug te grijpen op schoppen en dat is tóch een compliment waard.
Geschreven door: Bert Nederlof
Bron: Voetbal International
» Terug