Oude doos
Artikelen - Algemeen - seizoen 2009-2010 - Dominique van Dijk: Dit FC Volendam is een maatschappelijk probleem
Volendam, vrijdag 30 april 2010
Hij is zowel binnen als buiten het veld creatief en artistiek. Als voetballer kan hij verder denken dan de bal en met zijn passes voor dreigende situaties zorgen. Daarbuiten richtte hij enkele jaren geleden het kledinglabel ‘Leger des Stijls’ op. Dominique van Dijk. Niet kleurloos, geen hardloper, maar een denker met een onafhankelijke geest. Een speler die in positieve zin opvalt als hij begrepen wordt door zijn ploeggenoten en een speler die in negatieve zin opvalt als hij niet wordt begrepen. Hij is niet gespeend van zelfspot en zelfkritiek, maar lucht nu zijn hart. Behalve in onderstaand verhaal ook in de hiernaast afgebeelde door hem geschreven column. ,,Ik werd van de week ’s nachts wakker en ben gaan schrijven. De situatie bij Volendam doet me meer dan ik soms wil toegeven.”
De dertigjarige speler kwam uit voor onder meer FC Groningen, SC Cambuur, Sparta, RKC Waalwijk, Go Ahead Eagles en sinds enige tijd voor FC Volendam. ,,Ik mag dan wel een goede voetballer zijn, maar ik houd van meer dingen in het leven en heb al op jonge leeftijd mijn horizon verbreed. Ik had altijd al iets met kleding en op een gegeven moment ben ik naar winkels gegaan voor tweedehandskledij, waarna ik met vuilniszakken vol vertrok. Ik begon die kleding te bewerken. Toen, in 2005, was het nog meer een kwestie van stileren, later ben ik zelf gaan ontwerpen. Een bezoek aan grote steden inspireerde hem nog meer, zowel qua levensfilosofie als de richting van zijn creatieve kunsten. ,,Uiteindelijk heb ik in 2007 een winkel geopend aan de Leidse Gracht in Amsterdam. ‘Leger des Stijls’ is uiteraard afgeleid van Het Leger des Heils. Komt vanwege die tweedehandskleding. Met de mensen daarvan zat ik onlangs nog aan tafel, samen met managers. Dat is het verschil met andere voetballers. Die gaan na de training kaarten, naar bed of achter hun Play Station zitten. Dat is hun goed recht, maar ik vul het liever anders in.”
,,Ik voel en merk dat ik daardoor wel vaak veroordeeld wordt en niet meer reëel wordt beoordeeld als voetballer. Terwijl ik dat in eerste instantie wel ben en blijf.” Bekenden ontmoeten bekenden en dat levert hem exposure op. ,,Als die mensen in jouw kleding gaan lopen, volgt de rest. Voor mij is het bevestiging als zij blijven terugkeren.” Mensen als Liverpool-speler Ryan Babel, Eljero Elia (HSV Hamburg), de BNN-presentatoren Valério en Nicolette Kluijver, ze dragen zijn ‘streetwear’, zoals hij het zelf typeert.
Over het delen van zijn ideeën bij nieuwe ontwerpen: ,,Ik luister niet altijd naar anderen, hoewel ik op dat gebied wel wat ouder en slimmer ben geworden en commerciëler ben gaan denken. Maar ik ben een ‘loner’, exclusief en extravagant. Dat werkt niet altijd. Soms gebruik ik provocerende teksten bij de kleding. Maar ik wil het zo. Daardoor word ik vaak niet begrepen. Of ben ik juist interessant voor anderen.”
Het gesprek gaat verder op voetbal, op het rampzalige seizoen van FC Volendam. ,,Ik snap zo’n opmerking van Jan Smit. Dat gebeurt in een vlaag van emotie. Dat zijn clubmensen. Net als terreinmeester Piet Jonk. Onlangs was-ie het zo zat, deed-ie het licht uit toen we nog stonden te douchen. Ik snap dat absoluut.”
,,Ik ben niet gefrustreerd. Maar trek ergens wel een grens voor mezelf. Van de tribune kun je horen ‘ga nou lopen’. Maar ik sta vrij. Moet ik dan nog vrijer gaan lopen. Maar sommige spelers wilden het zelf gaan doen. Dan kun je wel een discussie aangaan met die betreffende spelers, of die mensen op de tribune, maar dat houdt ergens op. Hoor ik een vader op me schelden. Kijk ik om, staat zijn zoontje van tien naast ‘m. Dan denk ik, waar gaat dat heen? Moet ik dat maar accepteren?”
,,Ik ben een ‘loner’, graag alleen. En heb ook mijn andere werk en hier nog een contract van twee jaar. Dat kan ik ook lekker uitzitten. Maar toen ik hier de laatste maanden om me heen keek, dacht ik: hier gebeuren zaken die een afspiegeling vormen van de huidige maatschappij en ik wil helpen dat te voorkomen. Als de club dat niet gaat beseffen, dan kan-ie over een tijdje zomaar weg zijn. En dit is mijn laatste hulp. Als ik daarmee andere ego’s aanval en ze me daarvoor willen straffen, dat zie ik dan wel.”
,,Deze groep is een soort reflectie van de maatschappij. De jeugd is anders in deze tijd. Wat voor ons niet normaal was, toen we 12, 13 jaar waren, is nu normaal. Er is geen waarheid meer. Iedereen heeft zijn eigen waarheid en o wee, als je daar iets over zegt. Veel jeugd van nu kan niet met gezag omgaan. Edward Sturing is een absoluut een goede trainer, maar was niet geschikt voor deze groep. Na hem had er iemand moeten komen, die respect afdwingt. Dat hebben we in een eerder stadium meerdere malen aangegeven bij het bestuur. Kennelijk nemen ze ons niet serieus. Johan Steur snapt het spelletje met zijn ervaring als voetballer, maar heeft geen autoriteit.”
Maar was deze groep dan niet in staat zichzelf te corrigeren?
,,Je mag mij best de schuld geven van dit seizoen, maar dat is te simpel. Je moet het objectief bekijken: vroeger wilden jonge spelers luisteren naar de gevestigde orde; dat is niet meer. Als wij dan aangeven dat er iemand moet komen die boven de groep staat en je doet dat niet, maar gaat wel prestaties van ons verwachten, dan is dat tegenstrijdig. Niet dat ik dan ook één keer het veld in ben gegaan zonder zin te hebben. Ik wil áltijd mijn ding doen op het veld.”
Van Dijk neemt dat het bestuur kwalijk. ,,Zonder Henk Kras was deze club er waarschijnlijk niet meer en daar moet men hem dankbaar voor zijn. Maar hij moet wel kwaliteit om zich heen verzamelen en ook mensen waarvan hij tegenspraak duldt.”
,,Als er nu geen spelers bijkomen, dan spelen we volgend seizoen weer voor de veertiende plaats en moet ik twee vuilniszakken over m’n hoofd trekken. Sociaal maatschappelijk gezien doen ze hier maar wat en dat is zo zonde.”
,,Mijn broertje Gregoor (van FC Utrecht, red.) zei laatst dat hij voetbaltrainer wil worden. Ik denk, man, ga lekker iets anders doen. Maar hij zei: ‘Het kan op een simpele manier zo anders, zo veel beter, als je mensen op de goede plaats zet’. Daar heeft-ie gelijk in. Trainers zitten tegenwoordig ergens om er vooral te blijven zitten en nemen hun beslissingen daarnaar. Ik kijk vaak naar een Mo Ajnane, middenvelder hier. Zo’n goede speler, maar er wordt niets mee gedaan. Terwijl dat het kapitaal van de club is.”
2009-2010 werd een historisch seizoen voor Volendam. Direct na de degradatie uit e eredivisie als zestiende eindigen in de eerste divisie met het meeste aantal tegendoelpunten. Vechtpartijen met supporters, spelers onderling, trainer de laan uit, technisch directeur weg, een rits van rode kaarten. ,,Wat hier het afgelopen jaar is gebeurd, dat is niet alleen een voetbalprobleem, dat is een maatschappelijk probleem. Na het wegsturen van Sturing, het is blamerend wat Volendam daarna heeft laten zien. Zestiende eindigen is schandalig. Het was een situatie om moedeloos van te worden. Spelers die zichzelf overschatten. Als je Stanley Menzo nog had gehad, waren we vijfde geworden. Die zei waar het op stond, pakte spelers vaak in de groep aan. Schijnbaar is dat anno 2010 nodig om ze tot iets te bewegen. In de tijd dat ik als jonge speler bij FC Groningen was, hoefde dat echt niet. Corrigeerde de spelersgroep het vaak zelf. En was er meer bereidheid onder de jongeren.”
Als Van Dijk buiten nog even staat te praten, komt Piet Jonk aangewandeld. En zegt uit zichzelf: ,,Als jij nou gewoon die zes steekballetjes geeft per wedstrijd en mensen voor de keeper zet, is dat voldoende. Jij moet niet teveel lopen. Dat moeten anderen voor jou doen…”
De vuilniszak...
het woord van de week! Vol vertedering en verbazing las ik vorige week de woorden van dorpsicoon en vooral grootste supporter van mijn club: Jan Smit. Dat de spelers van Volendam met een vuilniszak over het hoofd moeten als ze de deur uit gaan. Het zegt alles over wat de FC voor Jan betekent: alles! En dat is vertederend... Nog meer zegt het over wat Jan exact heeft meegekregen van het afgelopen voetbalseizoen: heel weinig! En dat is verbazingwekkend aangezien Jan én hoofdsponsor is én samen met Henk Kras de chronische Monopoly-winnaar is in Volendam.
Jan heeft een kleine inschattingsfout gemaakt: na een geweldig seizoen (waarin we overigens gewoon gedegradeerd zijn) dacht Jan samen met zijn Votown-rakkers de geoliede Votown-machine van een volgende boost te voorzien door de FC te gaan sponsoren in een seizoen waarin het simpelweg niet mis kon gaan. Die andere geoliede machine, FC Volendam, zou na een geweldig seizoen (degradatie uit de eredivisie) wel even terug promoveren naar de eredivisie. Ze waren immers alleen boegbeeld en sluitpost Jeroen (pizza!) Verhoeven verloren!?
Maar hoe anders ging het! Jan’s grootste en enige concurrent binnen het Volendamse Monopoly-spel, Henk Kras, maakte zijn eerste fout van het jaar: hij kocht niet de Herenstraat in Groningen, maar koos voor Edward Sturing. Een goede trainer met een mariniersuiterlijk. Uiterlijke schijn, Henk... Edward was een prima trainer en vooral een goed mens, een te goed mens, naar wat achteraf bleek. Resultaat: bijkans werd de loyale en achteraf toch persoonlijkheid bezittende assistent-coach Ab Plugboer ook de wacht aangezegd.
Vervolgens had Henk natuurlijk voor de Kalverstraat in Amsterdam moeten gaan.... Henk koos echter voor De Dijk in Volendam. Lekker vertrouwd: Johan Steur, met zijn nieuwe assistent, de nieuwe marinier: Richard Stricker. De tweede fout van Henk.
De rasvoetballer cq Mister FC Volendam zou de groep gevallen voetballers wel even in de veilige en vooral gezellige Volendamse haven brengen, de harde Stricker zou hem hier wel even bij helpen., niet wetende dat de twee met name bezig waren een hotel te worden in het spel van Henk, en dan het liefst Het Spaander natuurlijk!
Om een lang verhaal kort te maken; het voetbal is veranderd, evenals met name het leven, maar de Kalverstraat blijft altijd de Kalverstraat.
Dus Jan: ik wil best die vuilniszak over mijn hoofd heen trekken en ik weet zeker dat ik ook nog wel een paar collega’s kan vinden die jou hetzelfde plezier willen doen.. .maar zou je die zak dan alsjeblieft van een paar monopolyspelers af willen trekken?
Doe het voor mij! Doe het met name voor je zelf! Maar doe het vooral voor jouw Volendam!!
Tot volgend seizoen, Dominique van Dijk

© nieuw-volendam
Dominique van Dijk: ,,Er is geen waarheid meer. Iedereen heeft zijn eigen waarheid en o wee, als je daar iets over zegt. Veel jeugd van nu kan niet met gezag omgaan.”
De dertigjarige speler kwam uit voor onder meer FC Groningen, SC Cambuur, Sparta, RKC Waalwijk, Go Ahead Eagles en sinds enige tijd voor FC Volendam. ,,Ik mag dan wel een goede voetballer zijn, maar ik houd van meer dingen in het leven en heb al op jonge leeftijd mijn horizon verbreed. Ik had altijd al iets met kleding en op een gegeven moment ben ik naar winkels gegaan voor tweedehandskledij, waarna ik met vuilniszakken vol vertrok. Ik begon die kleding te bewerken. Toen, in 2005, was het nog meer een kwestie van stileren, later ben ik zelf gaan ontwerpen. Een bezoek aan grote steden inspireerde hem nog meer, zowel qua levensfilosofie als de richting van zijn creatieve kunsten. ,,Uiteindelijk heb ik in 2007 een winkel geopend aan de Leidse Gracht in Amsterdam. ‘Leger des Stijls’ is uiteraard afgeleid van Het Leger des Heils. Komt vanwege die tweedehandskleding. Met de mensen daarvan zat ik onlangs nog aan tafel, samen met managers. Dat is het verschil met andere voetballers. Die gaan na de training kaarten, naar bed of achter hun Play Station zitten. Dat is hun goed recht, maar ik vul het liever anders in.”
,,Ik voel en merk dat ik daardoor wel vaak veroordeeld wordt en niet meer reëel wordt beoordeeld als voetballer. Terwijl ik dat in eerste instantie wel ben en blijf.” Bekenden ontmoeten bekenden en dat levert hem exposure op. ,,Als die mensen in jouw kleding gaan lopen, volgt de rest. Voor mij is het bevestiging als zij blijven terugkeren.” Mensen als Liverpool-speler Ryan Babel, Eljero Elia (HSV Hamburg), de BNN-presentatoren Valério en Nicolette Kluijver, ze dragen zijn ‘streetwear’, zoals hij het zelf typeert.
Over het delen van zijn ideeën bij nieuwe ontwerpen: ,,Ik luister niet altijd naar anderen, hoewel ik op dat gebied wel wat ouder en slimmer ben geworden en commerciëler ben gaan denken. Maar ik ben een ‘loner’, exclusief en extravagant. Dat werkt niet altijd. Soms gebruik ik provocerende teksten bij de kleding. Maar ik wil het zo. Daardoor word ik vaak niet begrepen. Of ben ik juist interessant voor anderen.”
Het gesprek gaat verder op voetbal, op het rampzalige seizoen van FC Volendam. ,,Ik snap zo’n opmerking van Jan Smit. Dat gebeurt in een vlaag van emotie. Dat zijn clubmensen. Net als terreinmeester Piet Jonk. Onlangs was-ie het zo zat, deed-ie het licht uit toen we nog stonden te douchen. Ik snap dat absoluut.”
,,Ik ben niet gefrustreerd. Maar trek ergens wel een grens voor mezelf. Van de tribune kun je horen ‘ga nou lopen’. Maar ik sta vrij. Moet ik dan nog vrijer gaan lopen. Maar sommige spelers wilden het zelf gaan doen. Dan kun je wel een discussie aangaan met die betreffende spelers, of die mensen op de tribune, maar dat houdt ergens op. Hoor ik een vader op me schelden. Kijk ik om, staat zijn zoontje van tien naast ‘m. Dan denk ik, waar gaat dat heen? Moet ik dat maar accepteren?”
,,Ik ben een ‘loner’, graag alleen. En heb ook mijn andere werk en hier nog een contract van twee jaar. Dat kan ik ook lekker uitzitten. Maar toen ik hier de laatste maanden om me heen keek, dacht ik: hier gebeuren zaken die een afspiegeling vormen van de huidige maatschappij en ik wil helpen dat te voorkomen. Als de club dat niet gaat beseffen, dan kan-ie over een tijdje zomaar weg zijn. En dit is mijn laatste hulp. Als ik daarmee andere ego’s aanval en ze me daarvoor willen straffen, dat zie ik dan wel.”
,,Deze groep is een soort reflectie van de maatschappij. De jeugd is anders in deze tijd. Wat voor ons niet normaal was, toen we 12, 13 jaar waren, is nu normaal. Er is geen waarheid meer. Iedereen heeft zijn eigen waarheid en o wee, als je daar iets over zegt. Veel jeugd van nu kan niet met gezag omgaan. Edward Sturing is een absoluut een goede trainer, maar was niet geschikt voor deze groep. Na hem had er iemand moeten komen, die respect afdwingt. Dat hebben we in een eerder stadium meerdere malen aangegeven bij het bestuur. Kennelijk nemen ze ons niet serieus. Johan Steur snapt het spelletje met zijn ervaring als voetballer, maar heeft geen autoriteit.”
Maar was deze groep dan niet in staat zichzelf te corrigeren?
,,Je mag mij best de schuld geven van dit seizoen, maar dat is te simpel. Je moet het objectief bekijken: vroeger wilden jonge spelers luisteren naar de gevestigde orde; dat is niet meer. Als wij dan aangeven dat er iemand moet komen die boven de groep staat en je doet dat niet, maar gaat wel prestaties van ons verwachten, dan is dat tegenstrijdig. Niet dat ik dan ook één keer het veld in ben gegaan zonder zin te hebben. Ik wil áltijd mijn ding doen op het veld.”
Van Dijk neemt dat het bestuur kwalijk. ,,Zonder Henk Kras was deze club er waarschijnlijk niet meer en daar moet men hem dankbaar voor zijn. Maar hij moet wel kwaliteit om zich heen verzamelen en ook mensen waarvan hij tegenspraak duldt.”
,,Als er nu geen spelers bijkomen, dan spelen we volgend seizoen weer voor de veertiende plaats en moet ik twee vuilniszakken over m’n hoofd trekken. Sociaal maatschappelijk gezien doen ze hier maar wat en dat is zo zonde.”
,,Mijn broertje Gregoor (van FC Utrecht, red.) zei laatst dat hij voetbaltrainer wil worden. Ik denk, man, ga lekker iets anders doen. Maar hij zei: ‘Het kan op een simpele manier zo anders, zo veel beter, als je mensen op de goede plaats zet’. Daar heeft-ie gelijk in. Trainers zitten tegenwoordig ergens om er vooral te blijven zitten en nemen hun beslissingen daarnaar. Ik kijk vaak naar een Mo Ajnane, middenvelder hier. Zo’n goede speler, maar er wordt niets mee gedaan. Terwijl dat het kapitaal van de club is.”
2009-2010 werd een historisch seizoen voor Volendam. Direct na de degradatie uit e eredivisie als zestiende eindigen in de eerste divisie met het meeste aantal tegendoelpunten. Vechtpartijen met supporters, spelers onderling, trainer de laan uit, technisch directeur weg, een rits van rode kaarten. ,,Wat hier het afgelopen jaar is gebeurd, dat is niet alleen een voetbalprobleem, dat is een maatschappelijk probleem. Na het wegsturen van Sturing, het is blamerend wat Volendam daarna heeft laten zien. Zestiende eindigen is schandalig. Het was een situatie om moedeloos van te worden. Spelers die zichzelf overschatten. Als je Stanley Menzo nog had gehad, waren we vijfde geworden. Die zei waar het op stond, pakte spelers vaak in de groep aan. Schijnbaar is dat anno 2010 nodig om ze tot iets te bewegen. In de tijd dat ik als jonge speler bij FC Groningen was, hoefde dat echt niet. Corrigeerde de spelersgroep het vaak zelf. En was er meer bereidheid onder de jongeren.”
Als Van Dijk buiten nog even staat te praten, komt Piet Jonk aangewandeld. En zegt uit zichzelf: ,,Als jij nou gewoon die zes steekballetjes geeft per wedstrijd en mensen voor de keeper zet, is dat voldoende. Jij moet niet teveel lopen. Dat moeten anderen voor jou doen…”
De vuilniszak...
het woord van de week! Vol vertedering en verbazing las ik vorige week de woorden van dorpsicoon en vooral grootste supporter van mijn club: Jan Smit. Dat de spelers van Volendam met een vuilniszak over het hoofd moeten als ze de deur uit gaan. Het zegt alles over wat de FC voor Jan betekent: alles! En dat is vertederend... Nog meer zegt het over wat Jan exact heeft meegekregen van het afgelopen voetbalseizoen: heel weinig! En dat is verbazingwekkend aangezien Jan én hoofdsponsor is én samen met Henk Kras de chronische Monopoly-winnaar is in Volendam.
Jan heeft een kleine inschattingsfout gemaakt: na een geweldig seizoen (waarin we overigens gewoon gedegradeerd zijn) dacht Jan samen met zijn Votown-rakkers de geoliede Votown-machine van een volgende boost te voorzien door de FC te gaan sponsoren in een seizoen waarin het simpelweg niet mis kon gaan. Die andere geoliede machine, FC Volendam, zou na een geweldig seizoen (degradatie uit de eredivisie) wel even terug promoveren naar de eredivisie. Ze waren immers alleen boegbeeld en sluitpost Jeroen (pizza!) Verhoeven verloren!?
Maar hoe anders ging het! Jan’s grootste en enige concurrent binnen het Volendamse Monopoly-spel, Henk Kras, maakte zijn eerste fout van het jaar: hij kocht niet de Herenstraat in Groningen, maar koos voor Edward Sturing. Een goede trainer met een mariniersuiterlijk. Uiterlijke schijn, Henk... Edward was een prima trainer en vooral een goed mens, een te goed mens, naar wat achteraf bleek. Resultaat: bijkans werd de loyale en achteraf toch persoonlijkheid bezittende assistent-coach Ab Plugboer ook de wacht aangezegd.
Vervolgens had Henk natuurlijk voor de Kalverstraat in Amsterdam moeten gaan.... Henk koos echter voor De Dijk in Volendam. Lekker vertrouwd: Johan Steur, met zijn nieuwe assistent, de nieuwe marinier: Richard Stricker. De tweede fout van Henk.
De rasvoetballer cq Mister FC Volendam zou de groep gevallen voetballers wel even in de veilige en vooral gezellige Volendamse haven brengen, de harde Stricker zou hem hier wel even bij helpen., niet wetende dat de twee met name bezig waren een hotel te worden in het spel van Henk, en dan het liefst Het Spaander natuurlijk!
Om een lang verhaal kort te maken; het voetbal is veranderd, evenals met name het leven, maar de Kalverstraat blijft altijd de Kalverstraat.
Dus Jan: ik wil best die vuilniszak over mijn hoofd heen trekken en ik weet zeker dat ik ook nog wel een paar collega’s kan vinden die jou hetzelfde plezier willen doen.. .maar zou je die zak dan alsjeblieft van een paar monopolyspelers af willen trekken?
Doe het voor mij! Doe het met name voor je zelf! Maar doe het vooral voor jouw Volendam!!
Tot volgend seizoen, Dominique van Dijk

© nieuw-volendam
Dominique van Dijk: ,,Er is geen waarheid meer. Iedereen heeft zijn eigen waarheid en o wee, als je daar iets over zegt. Veel jeugd van nu kan niet met gezag omgaan.”
Geschreven door: Eddy Veerman
Bron: Nieuw-Volendam
» Terug

