Oude doos

Artikelen - Algemeen - seizoen 2002-2003 - Parel Jack Tuyp droomt van de Heen en Weer
Volendam, donderdag 19 juni 2003
Wie met Jack Tuyp (19) een wandeling maakt over de beruchte Dijk in Volendam, waant zich even in het gezelschap van een ster van het kaliber David Beckham. Zo ongeveer iedere passant voelt zich geroepen de nummer 10 van FC Volendam en Oranje Onder-21 te groeten. Handtekeningen vragen ze hem echter niet. Volendam is trots op de zoveelste parel van de jeugdopleiding, maar de inwoners blijven nuchter als altijd. ‘Komt doordat iedereen hier elkaar zo ongeveer kent’, zegt de aanvallende middenvelder bescheiden. Hij moet wel bekennen dat het voetbal in het palingdorp de laatste weken toch wel erg is gaan leven. ‘Ze komen jammer genoeg niet allemaal naar het stadion, maar iedereen heeft het over onze prestaties. Ik vind het schitterend. Het maakt me niet nerveuzer, al die aandacht.’

De talentvolle tiener is, zoals wel vaker voorkomt in de hechte enclave aan het IJsselmeer, een kind van het dorp. De jongeman werd al vroeg besmet met het oranje virus. ‘Mijn moeder heeft al jaren een seizoenkaart en ik kom al van kleins af aan in het stadion. Toen de club in 1995 de bekerfinale speelde in De Kuip tegen Feyenoord, zat ik met het halve dorp op de tribune, Ik zei laatst nog tegen een vriend van me dat het toch wel fantastisch is dat ik nu zelf in het eerste speel.’

Jack Tuyp was nooit hét talent van de club. Vooral vorig seizoen, zijn laatste als junior, waren er wat twijfels. ‘Ik deed het altijd wel aardig, maar in de A1 had ik wat last van blessures en als ik speelde stond ik rechtsbuiten. Dat is absoluut niet mijn plaats en ik begreep dat ook niet goed. Ik had mijn leven lang centraal gespeeld.’ De overstap naar de senioren bracht echter veel goeds. In Jong FC Volendam werd Tuyp opgesteld als schaduwspits, een halfjaar later stroomde hij al door naar de A-selectie van trainer Henk Wisman. ‘En sindsdien gaat het fantastisch’, weet de aanvaller. Ik heb bijna alles gespeeld en als nummer 10 ook nog flink wat doelpunten gemaakt. Dat we de nacompetitie bereikten was voor mij niet echt een verrassing. We raakten gedurende het seizoen steeds beter in vorm.’

Wisman is onder de indruk van de ontwikkeling van Tuyp. ‘Als ik nu een speler voor zijn positie krijg aangeboden, hoef ik hem niet te hebben’, stelt de coach veelzeggend. ‘Eerst speelde Maurice Buys daar, maar Jack deed het zo goed dat ik ervoor heb gekozen Maurice op een andere plaats (rechtshalf, red.) te zetten. Dat heeft Jack zelf afgedwongen.’ De stormachtige doorbraak van de Volendammer heeft flinke gevolgen gehad. ‘Ik studeer bedrijfseconomie aan de HES in Amsterdam, maar heb al heel wat moeten laten schieten sinds ik in de A-selectie zit. Ik overweeg daarom nu met een avondstudie verder te gaan. Helemaal stoppen is vooralsnog geen optie. Met het voetbal gaat het prima, maar je weet nooit wat er in de toekomst gebeurt. Bovendien hebben mijn ouders veel geld besteed aan mijn studie, ook daardoor zou het zonde zijn als ik er na twee jaar mee zou stoppen.’

Hoewel de achtste promotie van FC Volendam naar de eredivisie nog geen feit is, droomt Tuyp al van de traditionele huldiging op de Heen en Weer, de boot waarop de selectie straks wellicht langs een uitzinnige menigte zal varen. ‘De laatste keer dat dat gebeurde (1987, red.) was ik nog erg klein en toen ben ik er niet geweest. Ik heb er echter al zoveel verhalen over gehoord dat ik er enorm naar uitkijk. Het zou toch wat zijn, hè: de eerste keer zoiets meemaken en dan zelf op die boot staan.’
Geschreven door: Thijs Slegers
Bron: Voetbal International
Wie met Jack Tuyp (19) een wandeling maakt over de beruchte Dijk in Volendam, waant zich even in het gezelschap van een ster van het kaliber David Beckham. Zo ongeveer iedere passant voelt zich geroepen de nummer 10 van FC Volendam en Oranje Onder-21 te groeten. Handtekeningen vragen ze hem echter niet. Volendam is trots op de zoveelste parel van de jeugdopleiding, maar de inwoners blijven nuchter als altijd. ‘Komt doordat iedereen hier elkaar zo ongeveer kent’, zegt de aanvallende middenvelder bescheiden. Hij moet wel bekennen dat het voetbal in het palingdorp de laatste weken toch wel erg is gaan leven. ‘Ze komen jammer genoeg niet allemaal naar het stadion, maar iedereen heeft het over onze prestaties. Ik vind het schitterend. Het maakt me niet nerveuzer, al die aandacht.’

De talentvolle tiener is, zoals wel vaker voorkomt in de hechte enclave aan het IJsselmeer, een kind van het dorp. De jongeman werd al vroeg besmet met het oranje virus. ‘Mijn moeder heeft al jaren een seizoenkaart en ik kom al van kleins af aan in het stadion. Toen de club in 1995 de bekerfinale speelde in De Kuip tegen Feyenoord, zat ik met het halve dorp op de tribune, Ik zei laatst nog tegen een vriend van me dat het toch wel fantastisch is dat ik nu zelf in het eerste speel.’

Jack Tuyp was nooit hét talent van de club. Vooral vorig seizoen, zijn laatste als junior, waren er wat twijfels. ‘Ik deed het altijd wel aardig, maar in de A1 had ik wat last van blessures en als ik speelde stond ik rechtsbuiten. Dat is absoluut niet mijn plaats en ik begreep dat ook niet goed. Ik had mijn leven lang centraal gespeeld.’ De overstap naar de senioren bracht echter veel goeds. In Jong FC Volendam werd Tuyp opgesteld als schaduwspits, een halfjaar later stroomde hij al door naar de A-selectie van trainer Henk Wisman. ‘En sindsdien gaat het fantastisch’, weet de aanvaller. Ik heb bijna alles gespeeld en als nummer 10 ook nog flink wat doelpunten gemaakt. Dat we de nacompetitie bereikten was voor mij niet echt een verrassing. We raakten gedurende het seizoen steeds beter in vorm.’

Wisman is onder de indruk van de ontwikkeling van Tuyp. ‘Als ik nu een speler voor zijn positie krijg aangeboden, hoef ik hem niet te hebben’, stelt de coach veelzeggend. ‘Eerst speelde Maurice Buys daar, maar Jack deed het zo goed dat ik ervoor heb gekozen Maurice op een andere plaats (rechtshalf, red.) te zetten. Dat heeft Jack zelf afgedwongen.’ De stormachtige doorbraak van de Volendammer heeft flinke gevolgen gehad. ‘Ik studeer bedrijfseconomie aan de HES in Amsterdam, maar heb al heel wat moeten laten schieten sinds ik in de A-selectie zit. Ik overweeg daarom nu met een avondstudie verder te gaan. Helemaal stoppen is vooralsnog geen optie. Met het voetbal gaat het prima, maar je weet nooit wat er in de toekomst gebeurt. Bovendien hebben mijn ouders veel geld besteed aan mijn studie, ook daardoor zou het zonde zijn als ik er na twee jaar mee zou stoppen.’

Hoewel de achtste promotie van FC Volendam naar de eredivisie nog geen feit is, droomt Tuyp al van de traditionele huldiging op de Heen en Weer, de boot waarop de selectie straks wellicht langs een uitzinnige menigte zal varen. ‘De laatste keer dat dat gebeurde (1987, red.) was ik nog erg klein en toen ben ik er niet geweest. Ik heb er echter al zoveel verhalen over gehoord dat ik er enorm naar uitkijk. Het zou toch wat zijn, hè: de eerste keer zoiets meemaken en dan zelf op die boot staan.’

Terug